In de verte hoorde ik Kees’ stem: ‘Doe je ogen eens dicht?’

‘Ze zijn dicht.’

‘Doe ze nu maar weer open.’

‘Ze zijn open.’

‘Wat zie je?’

‘Ik zie jou.’

‘Yin toch?’

Ik lachte. ‘Yin, ja. En samen yangen we.’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.